| Ciekawe miejsca |
|
opaski |
| Nawigacja |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | |
opaski |
|
opaski -Muszę porozmawiać z Sephrenią. Pozostaniemy tu przynajmniej godzinę. Upewnimy się, że gwardzistów nie ma w pobliżu i dopiero wtedy ruszymy dalej. - Dobry pomysł. I tak właśnie naszła mnie ochota na śniadanie. Poprowadzili konie pomiędzy mokrymi drzewami do małej kotlinki otaczającej rwący strumień. - Przejechali? - zapytał Tynian. - Galopem. - Kalten uśmiechnął się szeroko. - I nie rozglądali się za bardzo dookoła. Kto ma coś do jedzenia? Umieram z głodu. - Mam kawałek zimnego bekonu - zaoferował Kurik. - Zimnego? - Z ognia jest dym. Chciałbyś, szlachetny panie, aby ten lasek zapełnił się gwardzistami? Kalten westchnął ciężko. Sparhawk podszedł do Sephrenii. - Z tymi żołnierzami jedzie ktoś, a raczej coś - powiedział. - Bardzo mnie to niepokoi. Myślę, że to samo, co widziałem tej nocy w Cimmurze. - Czy mógłbyś to opisać? - Jest dość wysokie i bardzo szczupłe. Plecy ma chyba zdeformowane. Ubrane było w czarną szatę z kapturem, więc nie mogłem dojrzeć nic więcej. - Zmarszczył brwi. - Gwardziści z tego oddziału sprawiali wrażenie jakby zauroczonych. Zwykle zwracają baczniejszą uwagę na to, co robią. - Opowiedz mi coś więcej o tej dziwnej postaci. - Czarodziejka mówiła z całkowitą powagą. - Co jeszcze zauważyłeś? - Nie jestem pewien, ale zdawało mi się, że jej oblicze promieniowało czymś w rodzaju zielonkawej poświaty. To samo zauważyłem wtedy, w Cimmurze. Sephrenia pobladła jak chusta. - Sparhawku, musimy natychmiast wyruszyć. - Gwardziści nie wiedzą, że tu jesteśmy... - Niedługo będą wiedzieć. Opisałeś mi właśnie szukacza. W Zemochu używa się ich do polowania na zbiegłych niewolników. Garb na plecach to były jego skrzydła. - Skrzydła? - zapytał Kalten tonem pełnym sceptycyzmu. - Mateczko, ssaki nie mają skrzydeł... no, może z wyjątkiem nietoperzy. - To nie jest ssak. Bardziej przypomina owada, chociaż żadne z określeń nie jest zbyt trafne, gdy w grę wchodzą stwory wywołane przez Azasha. - Chyba nie będziemy obawiać się owada. - W tym przypadku powinniśmy. Szukacz ma móżdżek bardzo niewielki, opaski ale to jest nieistotne, ponieważ myśli za niego duch Azasha. Doskonale widzi w ciemności i mgle. Ma bardzo ostry słuch i wyjątkowy węch. Gdy tylko gwardziści zbliżą się do kolumny pana Olvena, szukacz będzie wiedział, że nie jedziemy razem z rycerzami. Wtedy gwardziści zawrócą. - Chcesz powiedzieć, pani, że żołnierze prymasa słuchają rozkazów owada? - zapytał Bevier ze zdumieniem. - Muszą. Nie mają wyboru. Szukacz całkowicie nimi zawładnął. - Jak długo to potrwa? - Dopóki będą żyć, co zwykle nie trwa zbyt długo. Kiedy przestaną mu być potrzebni, pożre ich. Sparhawku, grozi nam śmiertelne niebezpieczeństwo. Ruszajmy natychmiast. - Słyszeliście - rzekł ponuro Sparhawk. - Na koń! Wyjechali kłusem z zagajnika i przecięli szeroką, zieloną łąkę, na której w wysokiej po kolana trawie pasły się krowy w brązowe i białe łaty. Ulath podjechał do Sparhawka. - Nie chcę się wtrącać - powiedział - ale miałeś z sobą dwudziestu pandionitów. Czemu po prostu nie zawróciłeś i nie zrobiłeś porządku z tymi gwardzistami i ich owadem? - Pięćdziesiąt martwych ciał leżących na trakcie zwracałoby uwagę - wyjaśnił Sparhawk - a świeże groby prawie jednako rzucają się w oczy. - Tak, to brzmi sensownie. - Potężny genidianita chrząknął. - Życie w przeludnionych królestwach nie jest wolne od pewnych problemów, prawda? W Thalesii trolle i ogry zwykle uprzątają porzucone trupy, nim ktoś na nie trafi. Sparhawk wzdrygnął się. - Czy one rzeczywiście jedzą padlinę? - zapytał. Obejrzał się przez ramię wypatrując pościgu. - Trolle i ogry? O tak, chyba że ścierwo zbytnio dojrzeje. Tłuściutki gwardzista wystarczyłby rodzinie trolli na tydzień z okładem. To jeden z powodów, dla których nie ma zbyt wielu żołnierzy Kościoła i ich cmentarzy w Thalesii. Panie Sparhawku, ja po prostu nie lubię zostawiać za sobą żywych wrogów. Ci gwardziści mogą wrócić, by na nas zapolować, i jeżeli ten stwór, który nimi dowodzi, jest tak niebezpieczny, jak mówiła Sephrenia, to powinniśmy byli - |
| Nawigacja |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | |